Forum literackie Ogród Ciszy Strona Główna
 Strona Główna  FAQ  Szukaj  Użytkownicy  Grupy  Rejestracja  Zaloguj  Album  Download

Poprzedni temat :: Następny temat
Tym razem od...
Autor Wiadomość
Maria 

Dołączyła: 05 Wrz 2010
Posty: 7666
Wysłany: Pią 18 Wrz, 2015   Tym razem od...

...Od wielokropka zaczynam, ponieważ myśli o tobie bohaterze, dawno zostały przerwane, a to co się odnalazło po prawie pół wieku, okazało się trzecią stroną medalu. Wówczas, gdy mimochodem fale wpadały do ucha, przyjęłam do wiadomości, że jakiś Marek Hłasko nie żyje. Ot – kolejna śmierć młodego człowieka – tak myślałam wtedy i przeszłam do porządku dziennego; a mój porządek dzienny na tamten czas, to nakarmić maleństwo, któremu minęło zaledwie dwa miesiące.

I wcale nie wiedziałam wówczas, że romans miał z Agnieszką,
że Sonia była jego żoną, że pomieszkiwał w Niemczech.
Polskę przemierzył wzdłuż i w szerz, szukając wszędzie siebie,
za wolno Star ówczesny biegł, za głośno na przeszbiegi

wysłano za ocean po to, by...

...By ustatkował się, jak mawiano w tamtych czasach, co nie oznacza, żeby obrósł statkami kupując ich kilka, czy może nawet okrętów, skoro był prawie na zakręcie, lecz po to, żeby po prostu zwolnił. Intensywność życia powodowała, że Polska mu była za mała. Również i Europa nie wystarczała. Szukał szczęścia albo spokoju za oceanem i jak donosi słowo zapisane, miał owy pęd we krwi, bowiem rodzice dali temu odpowiedni podkład, co prawda nie zupełnie odpowiednio, ale można rzec, mało odpowiedni był to przykład, ponieważ rozchodząc się w jego bardzo wczesnym dzieciństwie, pozbawili dziecię ciepła, którym powinno być otoczone, niczym kurczę pod piórami kwoki. Z dzisiej- szego punktu widzenia, śmiem twierdzić, że każda kruszynka z rozbitej rodziny, będzie wiecznie gnać za czymś, co w istocie jest nieosiągalne. To permanentne gonienie króliczka z naznaczeniem efektu fiaska, jest widocznym śladem w większości zostawionych nam dzieł.

Dzisiaj
wiem, że mi nie odpowiesz, nawet pytać nie będę,
przecież stamtąd nikt jeszcze nie potwierdził że jest.
Jednak wstanę, gdy tylko do siebie zawołasz
i to mając na względzie – dziś oddaję Ci cześć.

Może we śnie się dowiem jak to było naprawdę,
bo koledzy rzecz jasna – każdy pisze co chce.
Żurnaliści, krytycy – wszyscy mają tę wadę,
że poczytność na względzie – o tym każdy dziś wie.

A to jednak pociąga, jak po torach wagony,
pęd on-linem do prawdy wymuszany przez wiatr.
Wszystkie grzeszki tamtejszych praczy mózgów czerwonych,
pośród krzywd tam doznanych, których nie szczędził świat.

Głowę dałabym za to, że w pobliżu mieszkałeś,
kiedy razem z Kaziowem – w zamyślenie człek wpadł.
Michał Kaziów i Hłasko – nie wiem czemu Rafael
wam odmówił pomocy. Nie wiem właśnie dlaczego
on poskąpił swych łask.



Dzieciństwo z ojczymem i nie wiemy co naprawdę jeszcze – czy odkupienie grzechów, które miał dopiero popełnić, czy też kara za występki nieswoje, były powodem, że odcierpiał na swój sposób. W szkołach nie błyszczał jako prymus, nie zagrzewał w nich miejsca zbyt długo, co było przyczynkiem tego, że – był samotny od zawsze. Retrospekcja i retrospektywa mają tu bardzo wyrazisty akcent. Teraz dopiero to rozumiem i jak najbardziej usprawiedliwiam. Spotykane powiedzonko "żył w nieswoich czasach", ma tutaj stuprocentowe zastosowanie. Gdyby doczekał dnia dzisiejszego, jakże innym światłem byłby objęty, ale widocznie mam rację twierdząc, że każdy z góry ma ustaloną ścieżkę i ani o centymetr nie może z niej zboczyć. I śmieszne, i gorzkie są przekazy niektórych osób, że na przykład na chrzcie, a był chrzczony już jako dziecię potrafiące mówić – na pyta nie kapłana, (na które w normalnym toku uroczystości odpowiadają rodzice chrzestni) – czy wyrzekasz się Złego? – Na co on śmiejąc się powiedział – nie. I wtedy na twarzach wszystkich osób, biorących w tej uroczystości udział, pojawił się szczery półuśmiech, jedynie matka przeżyła ten moment na swój sposób. Wstyd, gorycz, przerażenie – wszystko na raz pojawiło się na twarzy zrozpaczonej kobiety. Wyobraziła sobie, że jej słodkie dzieciątko jest już pod wpływem szatana i prawdopodobnie dlatego dosyć szybko zrezygnowała z walki o każdy jego inny punkt widzenia.
A on, jak większość dzieci w powojennej Polsce, bardzo wcześnie zaczął zarabiać własnymi rękami na kawałek chleba. Mając lat 16 zdobywa prawo jazdy i zatrudnia się jako pomocnik kierowcy przy zwózce drewna. Jeszcze przeżyje kilka epizodów za kierownicą jako szofer pracując w innych firmach i zarabiając na kawałek chleba, dopóki zrządzeniem losu nie zostanie odnaleziony przez ludzi pióra. Jak na dzisiejsze czasy, można nawet wydać słuszny okrzyk – o święta hańbo! Dostał fuchę w Trybunie Ludu, gdzie spisywał się na medal. Całą gębą sam zaczął być człowiekiem pióra. Obracał się między osobistościami tamtych czasów, a jednak, mimo odnoszonych sukcesów, wciąż szukał siebie pośród wielu otumanionych ideowo i nie tylko skrzywionych przez narzuconą wszędzie bezbożność, lecz również szerzą - cą się rozpustę. Niejednokrotnie później dawał temu wyraz w swoich pracach, których spora część została przeniesiona na ekran. Wydawałoby się, że jest w pełni człowiekiem sukcesu i powinien brać garściami z rzeki miodem płynącej, sięgać do jej dna i tworzyć, tworzyć, tworzyć.

A jednak...
A jednak bez Boga ani do proga – mawiali od zawsze przodkowie.
Gdzie nadal kieruje o blask życia trwoga, tam niczym nie świeci w podkowie.
Wiadomo, podkowa – ta z kuźni rodzinnej, to symbol nad wyraz szczęśliwy,
wystarczy zawiesić nad gniazdem solidnie, by anioł strzegł snów i podziwiał.

Nie dane mu było umieścić emblemat, na szczęście swych dziatek na macie,
pokusa za sobą ciągnęła niezmiernie, błękitem jak piękny bławatek.
Rzuciła za wody gdzie miało być życie i nowe, i rajskie prawdziwe,
lecz diabeł podkusił, jak wąż Ewę podał, do tego kolegi. Zdradliwie.

Cóż – fiasko za wodą, cokolwiek by nie rzekł, tu nie ma się zmiłuj kamracie.
Gdzie czort zrobi swoje, tam wszystko przepada. I pamięć. I życie ze swadą.

Po tak wstydliwej klęsce, ze Stanów niesie sztorm. Do Europy. Niemcy, Francja, Izrael,
Włochy; a w sercu ciągle...
Ja ciebie Ester w sercu noszę. Przysięgam – wrócę, będziesz moja przez całą...
Dwadzieścia cztery (h) dla ciebie zawsze gotów.
Lecz powrót zza kurtyny żelastwem umocnionej, to nie zajęczy skok w kapustę.


Tu nie odwaga wchodzi w grę, lecz polityczna walka cieni i każdy wiedzieć
wszystko chce, czym wnętrze twoje się rumieni. Już wiza była przed oczami.
Na boski krzyż! Co ja zrobiłem. Do matki własnej z wizą w ręku?
***
Pomyśleć proszę – jakże nie miałby pękać, skoro do własnego kraju on wizę musiał wpierw otrzymać. Ale tak to jest, jak przedtem kraj się opuściło i obce obywatelstwo stało się rajem. Powrót z raju okazuje się jest bardziej bolesny niż wstąpienie do niego. Kto podpisze cyrog - raf na siebie, potem niech innych nie wini, że mu podkładają świnie. Przecież już wykopaliska po rozszyfrowaniu świata przodków, odpowie działy na większość znaków zapytania. Można to skwitować jednym zdaniem – świat ciągle się wierci i dlatego woda się rozlewa.
Jak to rozumieć – zapytasz. Jak chcesz. To jest już tylko i wyłącznie twój problem.

Pewnego ranka w mieszkaniu Hans-Jurgena zapanowało coś gorszego niż migrena. Cały światek Wiesbaden cokolwiek znaczący, ogarnęło zdrętwienie, osłupienie a nawet można rzec paraliż.
– Jak to? Przecież jeszcze przed północą obiecał mi, że strzeli z pięści między oczy, jak dawniej w Warszawie – nie dowierzał uczestnik nocnej biesiady, ale widać było, że nie ma w jego oczach z tego powodu przerażenia, tylko jakby niedowierzanie. Nawet poweselała za chwilę twarz mówiącego, co można było odczytać, że owa groźba znalezienia się pięści Marka między jego oczami była dla mówcy faktycznym zagrożeniem, a teraz już nie musi się niczego obawiać. Owa groźba okazała się też dowodem na to, że jeszcze o północy nasz bohater był wśród żywych. Pani Jurgenowa zapewniała, że chyba z godzinę po północy też słyszała jego wałęsanie się po pokoju. Potem wszystko ucichło. Chyba usnął – pomyślała gospodyni domu, bowiem uczta tego wieczoru u Jurgenów zmęczyła i ją, gospodynię pysznego party, dlatego oczekiwany spokój przyjęła z wielką ulgą.
Ostatnio zmieniony przez Maria Pią 18 Wrz, 2015, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
konrad.voglert 

Dołączył: 13 Paź 2015
Posty: 12
Wysłany: Pon 19 Paź, 2015   Re: Tym razem od...

Zerknąłem, bo mnie poprosiłaś. Było bardzo miło to przeczytać. Tekst jest całkiem dobry. Przede wszystkim zwróciłbym uwagę na interpunkcję. Potem na parę zaimków i niepotrzebnych wyrazów. A na koniec na powtórzenia, ale to niekiedy kwestia dyskusyjna, zależna od subiektywnej oceny. Najwięcej zastrzeżeń miałbym do wyrazu "być", który lubisz nadużywać. Ale to bardzo dobry tekst, wyglądający na poziom, który nadaje się do druku. Warto przy okazji wiedzieć, że praktycznie nie ma tekstów idealnych i niemal każdy dłuższy tekst można poprawić raz, potem drugi, a na koniec trzeci; i mimo to tekst wciąż nie będzie perfekcyjny, bo okaże się, że jakiś fragment można napisać inaczej, lepiej itp. Oto kilka uwag:


Cytat:
przerwane, a to co się odnalazło


Przecinek: "to, co".


Cytat:
wysłano za ocean po to, by...

...By ustatkował się,


Rozważyłbym, czy faktycznie powtarzanie "by" jest konieczne. To wyłącznie subiektywne odczucie, ale moim zdaniem lepiej zabrzmiałoby bez powtórzenia.

Cytat:
By ustatkował się, jak mawiano w tamtych czasach, co nie oznacza, żeby obrósł statkami kupując ich kilka, czy może nawet okrętów, skoro był prawie na zakręcie, lecz po to, żeby po prostu zwolnił.


Statek a okręt, to praktycznie to samo, bez większej różnicy w definicji słowa. Więc wyszło takie trochę masło maślane - powtórzenie tej samej treści. Ponadto wypadałoby użyć przecinka oraz zachować konsekwencję podczas odmiany, czyli: "żeby obrósł statkami, kupując ich kilka, czy może nawet okrętami". Gdybyś dodała jakieś przymiotniki, to w sumie byłoby można zostawić (średnie) statki i (potężne) okręty, na przykład. Ale to można zmienić na dziesiątki innych sposobów, żeby było w porządku.


Cytat:
...By ustatkował się, jak mawiano w tamtych czasach, co nie oznacza, żeby obrósł statkami kupując ich kilka, czy może nawet okrętów, skoro był prawie na zakręcie, lecz po to, żeby po prostu zwolnił. Intensywność życia powodowała, że Polska mu była za mała. Również i Europa nie wystarczała. Szukał szczęścia albo spokoju za oceanem i jak donosi słowo zapisane, miał owy pęd we krwi, bowiem rodzice dali temu odpowiedni podkład, co prawda nie zupełnie odpowiednio, ale można rzec, mało odpowiedni był to przykład, ponieważ rozchodząc się w jego bardzo wczesnym dzieciństwie, pozbawili dziecię ciepła, którym powinno być otoczone, niczym kurczę pod piórami kwoki. Z dzisiej- szego punktu widzenia, śmiem twierdzić, że każda kruszynka z rozbitej rodziny, będzie wiecznie gnać za czymś, co w istocie jest nieosiągalne.


Wyraz "odpowiedni" jest powtórzony aż trzy razy. Zastanowiłby się, czy koniecznie to potrzebne. Nie chcę ferować wyroków akurat w tym przypadku. Ponadto powtórzenia: był, była, był, być, będzie. Aż pięć razy. Trochę za dużo, moim zdaniem. Na pewno można ująć to samo, ale inaczej, żeby uniknąć powtarzania.


Cytat:
Może we śnie się dowiem jak to było naprawdę,


Rozumiem, że to wiersz wewnątrz tekstu, ale mimo wszystko mile widziane byłyby przecinki, pomiędzy wyróżnionymi wyrazami. Warto się również zastanowić, czy wyraz "to" jest potrzebny, bo widać, że można go usunąć.


Cytat:
bo koledzy rzecz jasna – każdy pisze co chce.


Przecinek.

Cytat:
Michał Kaziów i Hłasko – nie wiem czemu Rafael


Przecinek.

Cytat:
Nie wiem właśnie dlaczego



Nie jestem językoznawcą, ale wydaje się, że po wyrazie "właśnie" również należy użyć przecinka. Postawiłbym, ale żeby ostatecznie rozwiać wątpliwości, wypadałoby udać się do poradni językowej.

Cytat:
Dzieciństwo z ojczymem i nie wiemy co naprawdę jeszcze



Przecinek: "nie wiemy, co naprawdę".

Cytat:
W szkołach nie błyszczał jako prymus, nie zagrzewał w nich miejsca zbyt długo, co było przyczynkiem tego, że – był samotny od zawsze.


Wątpię, że zaimek "nich" jest potrzebny i dodaje uroku, więc wyrzuciłbym. Poza tym powtórzenia. Napisałbym to tak: W szkołach nie błyszczał jako prymus, nie zagrzewał miejsca zbyt długo, co przyczyniło się do tego, że był samotny od zawsze.

Jest jeszcze sprawa jednej nieścisłości. Zobacz: skoro mówisz, że to wydarzenia ze szkoły sprawiły, iż był samotny, to nie możesz powiedzieć, że "od zawsze", czyli od urodzenia.


Cytat:
retrospektywa mają tu bardzo wyrazisty akcent. Teraz dopiero to rozumiem i jak najbardziej usprawiedliwiam. Spotykane powiedzonko "żył w nieswoich czasach", ma tutaj stuprocentowe zastosowanie.


Powtórzenie. Warto się zastanowić, czy zostawić, czy zmienić, żeby tekst stał się ładniejszy.


Cytat:
I wtedy na twarzach wszystkich osób, biorących w tej uroczystości udział, pojawił się szczery półuśmiech, jedynie matka przeżyła ten moment na swój sposób


Powtórzenie i na dodatek takie, gdy wyrazy są zbędne. Można je spokojnie wyrzucić bez szkody dla tekstu.


Cytat:
bardzo wcześnie zaczął zarabiać własnymi rękami na kawałek chleba.


Nadmiarowa treść. Wiadomo, że jak "rękami", to własnymi. Ale przy okazji bardzo poważnie zastanowiłbym się, czy słowo "rękami" jest tu w ogóle potrzebne. Bo może lepiej brzmiałoby tak: "bardzo wcześnie zaczął zarabiać na kawałek chleba". Jak myślisz? Moim zdaniem to prostsza forma i lepsza.


Cytat:
za kierownicą jako szofer pracując w innych firmach


Przecinek.


Cytat:
Całą gębą sam zaczął być człowiekiem pióra



Rozważyłbym, czy zaimek "sam" jest rzeczywiście potrzebny.



Cytat:
ogarnęło zdrętwienie, osłupienie a nawet można rzec paraliż.



Przecinki: "osłupienie, a nawet, można rzec, paraliż".


Cytat:
nie dowierzał uczestnik nocnej biesiady, ale widać było, że nie ma w jego oczach z tego powodu przerażenia, tylko jakby niedowierzanie



Niepotrzebny zaimek. Z treści zdania wynika w czyich oczach.


Cytat:
– Jak to? Przecież jeszcze przed północą obiecał mi, że strzeli z pięści między oczy, jak dawniej w Warszawie – nie dowierzał uczestnik nocnej biesiady, ale widać było, że nie ma w jego oczach z tego powodu przerażenia, tylko jakby niedowierzanie. Nawet poweselała za chwilę twarz mówiącego, co można było odczytać, że owa groźba znalezienia się pięści Marka między jego oczami była dla mówcy faktycznym zagrożeniem, a teraz już nie musi się niczego obawiać. Owa groźba okazała się też dowodem na to, że jeszcze o północy nasz bohater był wśród żywych. Pani Jurgenowa zapewniała, że chyba z godzinę po północy też słyszała jego wałęsanie się po pokoju. Potem wszystko ucichło. Chyba usnął – pomyślała gospodyni domu, bowiem uczta tego wieczoru u Jurgenów zmęczyła i ją, gospodynię pysznego party, dlatego oczekiwany spokój przyjęła z wielką ulgą.


Powtórzenia. Można je usunąć przy odrobinie wysiłku, na przykład:

nie dowierzał uczestnik nocnej biesiady, ale inni widzieli, że nie ma w oczach z tego powodu przerażenia, tylko jakby niedowierzanie.

I jeszcze: "nie dowierzał", po czym pada stwierdzenie, że ma w oczach "jakby niedowierzanie". Treść się powtarza.
_________________
Zajmuję się zabijaniem nudy, tworzeniem zdań z wyrazów; i tak raz za razem, przez krew, pot oraz łzy, aż powstanie tekst, a potem wszystko od początku, bo nuda ciągle się odradza.
Ostatnio zmieniony przez konrad.voglert Pon 19 Paź, 2015, w całości zmieniany 3 razy  
 
 
Maria 

Dołączyła: 05 Wrz 2010
Posty: 7666
Wysłany: Sob 07 Lis, 2015   

1-sza uwaga zgoda. 2-ga - nie, Bez powtórzenia cząstki "By" źle by brzmiało. 3-cia = Statek i okręt to jednak nie to samo. Nie służyłam w marynarce, (ani nawet w spódnicy-tu oko perskie) ale ze szkolnych czytanek pamiętam, że statek jest jednostką o wiele mniejszą od okrętu.
4-ta = specjalnie się w piersi nie biję, bo i nie starałam się o szóstkę z tej pracy, ale przyjmuję uwagi na przyszłość i jeśli te kawałki będę gdzieś jeszcze zamieszczać, to z pewnością pomyślę żeby zmienić.
Reszta uwag, to głównie przecinki, w zasadzie ich brak. I właśnie na takich uwagach interpunkcja dot. przecinków wejdzie do głowy, przynajmniej tak mi się wydaje.
Dziękuję zatem za szczegółowe rozprawienie się, z tym kawałeczkiem prozy przeplecionej wierszem.
Nie wszystkie jednak uwagi przyjmuję do wykonania, np. ostatnią też nie. Powtórzenie wyrazu prawie w tym samym brzmieniu, dla mnie służyło do wzmocnienia / podkreślenia znaczenia, wagi tegoż, co w danym miejscu opisuję. Część zaimków, istotnie można pominąć, ale nie wszędzie.

Dziękuję za szczegółowe rozpracowanie.
 
 
Jan Stanisław Kiczor 
Administrator


Wiek: 70
Dołączył: 27 Sty 2009
Posty: 15560
Skąd: Warszawa
Wysłany: Nie 08 Lis, 2015   

Statek jest jednostką cywilną, okręt zaś - wojskową. Wielkość nie ma znaczenia. Są statki pasażerskie, handlowe, itp, ale okręty podwodne, torpedowe, ścigacze itp.

Pozdrawiam.
_________________
Imperare sibi maximum imperium est

„Dobry wiersz zdarza się rzadziej / niż zdechły borsuk na drodze (…)” /Nils Hav/
 
 
Maria 

Dołączyła: 05 Wrz 2010
Posty: 7666
Wysłany: Wto 24 Lis, 2015   

Dzięki Janie za pokazanie różnicy między beczułką a antałkiem. Na przyszłość jak znalazł. Też pozdrawiam.
 
 
konrad.voglert 

Dołączył: 13 Paź 2015
Posty: 12
Wysłany: Sob 28 Lis, 2015   

Według Witolda Doroszewskiego okręt to "jednostka floty wojennej", a także "potocznie każdy wielki statek żaglowy, parowy lub motorowy służący do przewozu ludzi lub towarów". http://doroszewski.pwn.pl/haslo/okr%C4%99t/ Czyli wiele zależy od kontekstu i tego, co chcemy powiedzieć za pomocą słowa "okręt".
_________________
Zajmuję się zabijaniem nudy, tworzeniem zdań z wyrazów; i tak raz za razem, przez krew, pot oraz łzy, aż powstanie tekst, a potem wszystko od początku, bo nuda ciągle się odradza.
 
 
Maria 

Dołączyła: 05 Wrz 2010
Posty: 7666
Wysłany: Pią 18 Gru, 2015   

konrad.voglert napisał/a:
a także "potocznie każdy wielki statek żaglowy, parowy lub motorowy służący do przewozu ludzi lub towarów".

i właśnie tak do tej pory było w mojej głowie, tak właśnie użyłam w moich wypocinach. Dziękuję za wsparcie.
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group | Wsparcie techniczne: e-matteo.pl
Akagahara style created by Naddar modified v0.8 by warna
Strona wygenerowana w 0,08 sekundy. Zapytań do SQL: 15